Dit is het actuele veiligheidsplan van stadsdeel Nieuw West, lopend tot eind 2026 https://maikel.tiny-host.nl/wp-content/uploads/2025/01/2025-01-10-Veiligheidsplan-NW-2024-2026.pdf.
In navolging op het artikel dat gisteren is gepubliceerd op de website van de Westerpost en de bestuurlijke reactie: https://www.rodi.nl/amsterdam-nieuw-west/nieuws/507374/explosie-van-explosies-wat-is-er-toch-aan-de-hand-in-osdorp-qvb077.
Eerder werden een andere bewoonster en ik tijdens de stadsdeelcommissie vrijwel de mond gesnoerd (en uitgelachen) door de voormalige stadsdeelbestuurder Unver. Inmiddels is dit algemeen bekend en is de video te zien op https://www.youtube.com/watch?v=j0HOLLGN8vQ&source_ve_path=OTY3MTQ&embeds_referring_euri=https%3A%2F%2Fmaikel.tiny-host.nl%2F
Deze post is een actualisatie en aanvulling op deze eerdere inspraak en gaat in op de actuele ontwikkelingen waar ons stadsdeel onder gebukt gaat.
Het veiligheidsplan anno september 2026
Wat direct opvalt is dat er naast dit plan jaarlijks een integraal veiligheidsbeeld wordt opgesteld dat actueel is voor Amsterdam Nieuw West. Dat document is echter niet openbaar. Dat is op zichzelf opmerkelijk in een stadsdeel waar inwoners zich het meest onveilig voelen van heel Amsterdam, terwijl de officieel geregistreerde criminaliteitscijfers relatief laag zijn. Juist de kloof tussen deze beleidscijfers en de harde leefwereld zou het openbaar debat moeten voeden in plaats van verborgen te blijven. Denk hierbij illustratief aan de meldingskloof na de recente explosie op de Remijden.
Wie de onderste steen boven wil krijgen kan hiervoor een WOO verzoek indienen. De overheid moet vervolgens actief en juridisch motiveren waarom bepaalde informatie niet openbaar kan. De bewijslast ligt daarbij nadrukkelijk bij de overheid en niet bij de burger. Een blanco weigering is in directe strijd met de uitgangspunten van die wet. Er is tot op heden geen enkele proactieve communicatie geweest over hoe de huidige criminaliteitsontwikkelingen en dit plan zich tot elkaar verhouden en wat bestuurlijk Amsterdam gaat doen om ons mooie stadsdeel daadwerkelijk veiliger te krijgen.
In de nabije toekomst publiceer ik een diepere schriftelijke analyse van dit veiligheidsplan. Daarin ga ik in op de volgende pijnpunten.
- Waar het plan tekortschiet
Dit is met name zichtbaar op het gebied van explosies en aanslagen.
Hiervoor bestaan in dit plan geen specifiek actieplan, geen meetbare doelen en er is geen vaste capaciteit toegewezen. Dit terwijl de realiteit op straat urgent en onmiskenbaar is. We spreken over 190 explosies in 2025 in de regio Amsterdam, 72 schietincidenten en zware incidenten zoals de gigantische explosie op de Remijden in juni 2026. - Waar aansluiting ontbreekt tussen het stadsdeelplan en landelijke programma’s
Dit ontbreekt bijvoorbeeld volledig bij het Offensief tegen Explosies en bij de brug tussen lokale opsporing en jeugdbescherming inzake de ronselketen van minderjarigen. - De bestuurlijke blinde vlekken
Er is geen enkel protocol uitgewerkt voor collectieve traumabehandeling na grote wijkincidenten en er is geen beleid voor doelwitverharding. Tevens is er geen financiële aanpak zichtbaar om plofkrakers te ontmoedigen, hoewel je zou kunnen redeneren dat dit laatste in de basis een landelijke verantwoordelijkheid is. - Waar bestuurlijke senioriteit mist
Grote ambities zoals continu toezicht op straat en excessief geweld een halt toeroepen worden weliswaar gesteld, maar missen elke vorm van bestuurlijke verankering en capaciteitstoewijzing. Het plan herkent het probleem oppervlakkig. Herkennen is in de bestuursrechtelijke praktijk echter niet hetzelfde als daadwerkelijk aanpakken.
Disclaimer
Het is theoretisch uiteraard mogelijk dat er intern of tijdens mondelinge debatten in de stadsdeelcommissie wel degelijk verbanden worden gesuggereerd met landelijke of stadsdeeloverstijgende programma’s. In deze analyse beperk ik mij echter strikt tot het daadwerkelijke geschreven veiligheidsplan en de formele documentatie. Wat niet bestuurlijk en meetbaar is vastgelegd, beschouw ik niet als beleid. Ik baseer mijn conclusies puur op de feitelijke teksten en nadrukkelijk niet op aannames, mondelinge (politieke) beloftes of de ambtelijke vogeltjes die de mooiste liedjes zingen. Transparantie en objectieve toetsbaarheid staan hierbij voorop..