Er is een bepaald sociaal contract dat wij mensen met elkaar aangaan, zodat we aangenaam samen kunnen leven. Zo heb ik geleerd dat ik geen lap vlees serveer aan een veganist, niet met modderschoenen een moskee in loop, mijn mond dichthoud bij herdenkingen uit respect en geen kwaad spreek tijdens de rouwperiode van een persoon. Het gaat om begrip hebben voor de culturele bagage van mensen. Dat contract gaat uit van wederkerigheid: wat ik doe, dat verwacht ik andersom en vice versa. Wat er nu gebeurt met de zogenaamde Nakba-herdenking of wat zich afspeelde met de herdenking op Plein ’40-’45 te Amsterdam is precies niet dit. Het is het doelbewust schofferen en het uitwissen van een lange lokale traditie geboren uit pijn en trauma.
Geen land, geen samenleving die zich niet te buiten is gegaan aan misdaden tegen de mensheid. Het heeft geen zin om afzonderlijk te benoemen wat er gebeurd is, waar dan ook. Het is simpelweg een gegeven, uiterst nauwkeurig beschreven in het boek Why Not Kill Them All? The Logic and Prevention of Mass Political Murder.
Deze week braken wederom de zogenaamde burgemeesters en hoeders van het volk met dit sociale contract door de Nakba-herdenking. De foto is hiervoor exemplarisch. Een flagrante kwetsing gekoppeld aan sociale suïcide om enkel en alleen maar te deugen. Men had zich beter druk kunnen maken over dingen zoals Stek Oost of andere kerntaken die verzaakt worden.
De auteurs van Why Not Kill Them All? The Logic and Prevention of Mass Political Murder, waarschuwen exact voor de dynamiek waarin elites lokale stabiliteit opofferen aan ideologische profilering.
Reactie op actualiteit: Kransen 4 mei ’weggekwakt’ voor Nakba-herdenking: ’GL/PvdA-bestuurders hobbelen achter omstreden Palestijnse club aan’
Boek Why Not Kill Them All? The Logic and Prevention of Mass Political Murder is te koop op bol.com.